Marieke Wijsman

De weg naar zelfacceptatie verliep voor Marieke Wijsman moeizaam. Ze roept homoseksuele topsporters op om hun anders-zijn te laten zien. Want als krachtige voorbeelden verlagen ze de drempel voor anderen om uit de kast te kunnen komen.

‘Twee jaar lang had ik een relatie in het geheim. In de schaatswereld bleef ik alsmaar ontkennen. Ik was verliefd op een teamgenote en leefde in die tijd met twee gezichten: in huis waren we één en buiten waren we alleen goede vrienden. Bizar.

Uiteindelijk heb ik de relatie met haar verbroken, omdat zij wilde dat ik mijn verliefdheid bleef verzwijgen. Ik kon het niet meer aan.

Op een dag zei ik tegen een vriendin: ‘Ik ben gewoon hartstikke lesbisch. Nu weet ik het zeker’. Het is een gevoel waarvan je diep van binnen weet dat het zo is, maar waar je nog niet aan toe wilt geven. Ik ben me toen sterker gaan voelen omdat ik meer mezelf kon zijn en kwam er openlijk voor uit.

Bij de schaatsters ontmoette ik daarna vooral waardering voor mijn stap. In de top van het internationale damesschaatsen kwam ik vrouwen tegen als Edel Therese Høiseth (Noorwegen) en Chris Witty (VS) die ook lesbisch zijn.

Erben Wennemars en Rintje Ritsma hielden me voor dat ik leuker was geworden door ervoor uit te komen. Erben kwam naar me toe en vroeg: ‘Marieke, hoe zit dat nou? We hebben allemaal het idee dat je al een tijdje met een vrouw gaat. Klopt dat?’ Ik waardeer die rechtstreekse houding, het maakt het vertellen veel makkelijker.

Met name topsporters vervullen als rolmodel een voorbeeldfunctie. In de pers kwam ik die tijdens mijn coming-out zelden tegen. Op homoseksualiteit rust nog best een taboe, concludeer ik achteraf. Op het moment dat wij open zijn over onze seksuele geaardheid, werkt dat drempelverlagend voor anderen. In al die sporten waarin homoseksualiteit nog een taboe is, wordt het proces van zelfacceptatie vertraagd.

De afgelopen jaren werd mij duidelijk dat ik niet naar de verwachtingen van anderen wil leven. Ik wil iedereen meegeven: geef gehoor aan de roep van je eigen weg!

Ik realiseer me dat ik als schaatser makkelijk praten heb, mannelijke voetballers hebben het veel moeilijker. Ik leerde gelukkig al vroeg de juiste mensen kennen, waardoor ik er nooit alleen voor heb gestaan.’

 
Schaatsen is voor Marieke Wijsman (1975) een roeping. Ze reed worldcups, wereldkampioenschappen en deed mee aan de Olympische Spelen in Nagano en Salt Lake City. Marieke werkt nu aan een loopbaan bij de politie.

Dit portret is een bewerking van de complete versie. Deze verscheen in ‘Gelijkspel. Portretten van homo topsporters’, geschreven door Huub ter Haar (2008). Bestel hier het boek