Johan Kenkhuis
Johan Kenkhuis heeft van zijn liefde voor een man nooit een probleem gemaakt. Zijn credo: Als je blij bent met jezelf, heb je geen enkele reden om dingen te verzwijgen.
Ik had altijd al interesse voor jongens, maar kon het gevoel absoluut niet plaatsen. Als kind maakte ik geen strikte scheiding tussen jongens en meisjes. Ik speelde met allebei. Tijdens het stoeien merkte ik bij jongens wel dat ik een bepaald gevoel kreeg, een prettige opwinding.
Toen ik wat ouder was besloot ik het mijn ouders pas te vertellen als ik een vriend zou hebben. Dat gebeurde op mijn 21ste en hij is nog steeds mijn vriend. Mijn ouders reageerden goed, want ze wisten het eigenlijk al wel.
In de zwemwereld ben ik nooit weerstand tegengekomen. Ik kon met iedereen in het team goed opschieten. Niemand had er moeite mee, maar ze waren wel nieuwsgierig. In de nationale ploeg had zich zoiets nog niet eerder aangediend. Ik was de eerste actieve zwemmer die zijn homoseksualiteit naar buiten bracht.
Het viel mij op dat de media er nog moeite mee hadden. Journalisten stelden vragen over mijn zilveren medaille met het zogenaamde roze randje. Ik stelde dan: Ho, eens even. Ik heb een zilveren medaille! Daar ben ik ontzettend blij mee en dáár wil ik over vertellen. Homo-zijn is geen prestatie.
In de samenleving bestaat volgens mij nog steeds een bepaalde angst over hoe de omgeving zal reageren. Ik heb besloten me met die angst voor de omgeving nooit bezig te houden. Wat voor boodschap heb ik in vredesnaam aan een ander die moeite heeft met mijn homoseksualiteit?
Homo-zijn bestaat eigenlijk niet. Je hebt een bepaalde voorkeur, maar je bent dat niet als persoon. Al denken sommige mensen van wel. Als die uit de kast komen, trekken ze dat ene aspect helemaal in het extreme
Als je in de spiegel kijkt en ervaart I like what I see, heb je geen enkele reden om iets achter te houden. Doe je ding en sta voor jezelf op. Wees trots en leef zoals je bent. Dan zie ik niet in waarom mensen er moeilijk over doen. Niet in Vriezenveen, Reutum, Sneek of waar dan ook.
De droom van Johan Kenkhuis om ooit op het podium te staan met een olympische medaille komt voor het eerst uit in Sydney (2000). Na zijn tweede olympische succes (2004) beseft hij dat het leven veel meer te bieden heeft dan alleen sport en eind 2006 stopt hij dan ook met zijn sportcarrière.
Dit portret is een bewerking van de complete versie. Deze verscheen in Gelijkspel. Portretten van homo topsporters, geschreven door Huub ter Haar (2008). Bestel hier het boek.
